Wat kan ik nou concreet met Blockchain?

Door Ronald Mulder | 21 januari 2018

In de vier jaar dat ik me nu met blockchain bezighoud is de vraag die ik verreweg het meeste krijg: “Allemaal leuk en aardig, maar wat kan ik er nou concreet mee?” Mijn antwoord is meestal: “In je eentje niet zo heel veel, maar samen van alles en nog wat.” Ik zal proberen dat toe te lichten.

 

Administratieve software

Blockchain is in de eerste plaats administratieve software. Het legt transacties vast. Dat is enorm belangrijk. De vorige grote doorbraak in administratieve software was de uitvinding van het dubbel boekhouden, rond 1500. Dubbel boekhouden legde de basis voor ondernemingen op aandelen en daarmee voor het kapitalisme. Blockchain is al “triple boekhouden” genoemd: een transactie wordt vastgelegd bij beide partijen en bovendien in een openbaar grootboek. Ook dit maakt nieuwe ondernemings- en financieringsvormen mogelijk. De eerste voorbeelden daarvan hebben we gezien met de DAO en de golf van ICO’s.

Bekijk deze video: de Blockchain uitgelegd in 5 minuten

Een niet te vervalsen register

Een blockchain is voorts een register, om precies te zijn een decentraal register. Niet te vervalsen, niet te censureren en toegankelijk voor iedereen. Registers spelen een cruciale rol in de economie. Dankzij de Gemeentelijke Basisadministratie kan ik een paspoort krijgen, en een bankrekening. Dankzij het Kadaster kan ik een hypotheek op mijn huis krijgen, of het verkopen. De Peruaanse econoom Hernando de Soto heeft dit het “mysterie van kapitaal” genoemd. In het Westen hebben we, dankzij registers (en andere instituties, zoals de rechterlijke macht) kapitaal “vloeibaar” gemaakt; we hebben het gemobiliseerd. Blockchain brengt registers, en daarmee de mogelijkheid tot handel, op plaatsen waar deze nu nog niet zijn. Een vroege toepassing is de handel in energie tussen zelfproducerende huishoudens.

 

Coordinatiemechanisme

In de derde plaats is blockchain een coördinatiemechanisme, een technologie die samenwerking tussen individuen eenvoudiger maakt. Of liever gezegd: tussen nodes, want dat kunnen ook machines zijn. De blockchain is daarbij bij uitstek het coördinatiemechanisme van de gemeenschap, de “commons”; de data die in een (open) blockchain zijn opgeslagen zijn immers “van iedereen en van niemand”.

Blockchain lijkt een belangrijke rol te kunnen spelen bij het ontwikkelen van alternatieven voor platformmonopolies als Google, Facebook en Amazon.

Om de week een publicatie over Blockchain ontvangen?

Nu komt meestal de vraag

Op dit punt in mijn betoog komt meestal die vraag: “Allemaal leuk en aardig, maar wat kan ik er nou concreet mee?” Als individueel bedrijf zijn de toepassings-mogelijkheden beperkt.

Als je zoekt naar software om je operaties efficiënter te maken, is blockchain zeer waarschijnlijk niet het antwoord. De interessante mogelijkheden van blockchain liggen vooral tussen organisaties. In de supply chain, in een logistiek netwerk, in branches met een intensief onderling dataverkeer (banken, verzekeraars, gezondheidszorg) en in de publieke dienstverlening (u weet wel, daar waar iedereen altijd “de regie” wil hebben). De beloftes van blockchain zijn hier in eerste instantie vooral hogere betrouwbaarheid, minder fouten en hogere handelingssnelheid. Immers: iedereen werkt gegarandeerd met gelijkluidende gegevens. In tweede instantie zit de winst in een betere dienstverlening aan de eindklant, de patiënt of de burger, omdat processen nu op een hoger niveau geoptimaliseerd worden.

Mijn conclusie

Uiteindelijk is blockchain in mijn ogen vooral een ontwerp- en organisatieprincipe. Het begint met de bereidheid om met elkaar een informatie-architectuur te ontwerpen die optimaal is voor het geheel. Van egosysteem naar ecosysteem, zo u wilt. Als dat lukt, dan is blockchain wellicht een geschikte technologie om die architectuur mee te bouwen. Lukt het niet om mentaal de stap naar het ecosysteem te maken, verwacht dan ook geen wonderen van blockchain.

Samen de mogelijkheden verkennen?

In een boeiende workshop verkennen we samen de concrete mogelijkheden voor jouw organisatie. Welk probleem zou je met Blockchain technologie kunnen oplossen en wat levert jou dit op? Welke risico’s zijn hier aan verbonden?

INFORMEER ME OVER WORKSHOPS Lees verder

How Blockchain Can Save the Free Market

Door Ronald Mulder | 14 januari 2018

Markets and governments are often placed at opposite ends of a spectrum: more government intervention equals less competition, while deregulation and liberalisation always leads to more competition, innovation and growth. In reality, things are a lot more nuanced than that. Due to the existence of economies of scale in many industries, unfettered competition results in a high level of concentration and even, in some cases, in monopolies. In these cases, government intervention in the form of antitrust policies, are needed to retain competition.

Online industries like Facebook and Uber show huge economies of scale, in the specific form of platform and network effects. And due to their borderless nature, antitrust measures are very difficult to implement and, more important perhaps, would destroy real consumer value. Blockchain technology could offer a way out of this dilemma.

1.
Capitalism — free enterprise — is a beautiful system. It was an enormous improvement over the medieval system in which enterprise was not free, but needed a license to operate — a license from a king, a guild or the church. In that system, competition was limited and the licensed craftsmen and chartered companies made excessive profits. This gave us, in the former Hansa cities, nice guild houses and lofty canal dwellings, but it did not bring a lot of other positive effects. A permit based system — artificial monopolies — is, by its very nature, conservative and not very innovative.

Progress requires competition. Whoever thinks he can do better, has to have the opportunity to do so. Inefficient producers are defeated by smarter challengers — that is progress in a capitalist system. Joseph Schumpeter called it creative destruction , we now call it disruption. Competition, or even the threat of competition, makes sure that companies stay efficient and innovative, and that brings progress.

Some believe that free competition is somehow a natural state; as long as government stays out of the economy as much as possible, competition, innovation and progress magically emerge. That is evidently not true. What happens when a government doesn’t regulate markets, can be witnessed in countries that have weak or corrupt governments, and in markets that officially do not exist and therefore cannot be regulated. In those circumstances, the most effective way to make money is not innovation, but elimination of the (potential) competition by all means available.

Government’s responsibilities for a decent functioning of markets are not limited to maintaining law and order. Even without corruption, violence or other forms of foul play, most markets have a tendency towards concentration. This is because economies of scale exist. Economies of scale make that bigger companies produce at lower costs than smaller companies, so that big companies keep getting bigger and smaller competitors disappear. In some industries, like oil, pharma, aircraft and accounting, economies of scale are so large that less than ten corporations dominate the global market. This is a concentration of money and power that can easily lead to abuse. That is why governments, especially in the US, used to actively break up monopolies, with Standard Oil and Bell Telephone as the most famous cases.

On the other hand: economies of scale are real, and forcing companies to break up is forcing them to produce at higher cost. This is a destruction of wealth, at least in the short term. Behold, in a nutshell, why economies of scale were one of the most challenging issues for regulators in the industrial age, in which size clearly mattered.

2.
The Big Promise of first the world wide web and later social media was to end this. The triangle of mass production, mass media and mass consumption could be broken.

Boeiende presentatie over Blockchain?


BEKIJK DE OPTIES

Someone, I believe it was Hugh MacLeod, coined the phrase ‘global microbrand’: even a small company could build a worldwide client base at low cost, provided it made something special. Small would become the new Big.

Unfortunately, for now not much has materialised from that promise. Only a very few multinationals have actually been disrupted. Even newspaper and music publishers still exist (and make money). Small has not become the new normal. On the contrary: we have seen the rise of some extremely big and powerful companies. Facebook, Google and Apple are the most powerful companies ever, not only in terms of their war chests, but more importantly to the extend of what they know about you. AirBnB, Uber, eBay, Amazon and a few other so-called unicorns have monopolized entire industries. All because of economies of scale or, more precisely, because of a particular sub-set of economies of scale that are known as network- and platform effects.

The network effect is also known as Metcalfe’s Law. It states that the value of a network for its existing users increases with each new user — making the value of the network as a whole increase exponentially with every new user. Network effects lead to winner-takes-all situations: whoever manages to be the first to surpass a certain threshold of users, will be dominating the industry for a long time, even as better alternatives become available. WhatsApp is great example of this dynamic.

The platform effect appears everywhere where supply and demand are coupled. The buyer will go to the place where most sellers are, and vice versa. It’s a difficult place to conquer — the famous chicken-and-egg problem — but an easy place to defend. This is how, in The Netherlands, Marktplaats remains the biggest second hand market place of the country, without having to make much of an effort. (eBay acquired Marktplaats in 2004 instead of trying to outcompete it.)

Almost all so-called unicorns are found in industries where network and platform effects are huge. The ”winner takes all” logic goes a long way in explaining the typical start-up dynamics and the huge investments: whoever is first will be able to basically block all competition and therefore have all the possibilities to recoup the investments, and then some more.

So now we have the paradoxical situation that our economies have been massively democratised on one end, but that the power of a handful of private companies has become bigger than ever at the same time. Everyone can make money writing songs, renting out their attic, driving people from A to B and selling home-made beanie caps without the permission of a government or publisher, and without needing lots of capital. Just as long as you comply to the user agreement of the dominant platform in your industry, including handing over five to thirty percent of your earnings.

Economies of scale were a difficult enough phenomenon to cope with for regulators in the old economy, but they have proven to be even more challenging in the online economy. It is obviously not in the short term interest of users to break up Facebook (or Uber, or any other similar company) — even if we knew how to do that, or who should do it. But it has to be done, these monopolies need to be be broken down. Because eventually monopolies lead to waste, corruption and crony capitalism, while at the same time slowing down innovation and progress.

Traditionally, we know two ways to remedy these “efficient” or “natural” monopolies: nationalisation (or more broadly: collectivisation) and tendering. Because we are talking about global, worldwide platforms, nationalising them seems to be out of the question. Tendering, as we know it from public transportation and ether frequencies (competition for the market instead of competition in the market) might work for a few of the mentioned platforms. Uber and her competitors could compete for the exclusive right to offer ride-hailing services in, say, the city of Amsterdam for a number of years. Same for AirBnB and other platforms that offer services that can be geographically fenced off. But — not even considering that most platforms fall outside this category — there are significant differences between Uber or AirBnB and similar platforms, and ether frequencies for instance. Uber and their kind are online services, meaning that they collect significantly more data on the markets they operate in. If Uber were to be awarded the exclusive right to offer their services in Amsterdam for a couple of years, they would collect so much data that they would have a decisive advantage over their competitors in any next tender or auction.

It seems that, in the case of global, online platforms, we lack the tools to regulate monopolies and safeguard competition. Even adequately taxing them fails most of the time.

3.
Blockchain has gained a reputation as “the technology behind Bitcoin”. For those not familiar with the concept, this video is a great way to get up to speed in six minutes. The Bitcoin blockchain, as discussed in the video, is especially interesting as a mental model. The Bitcoin transactions are stored on the blockchain: a publicly accessible system, that is owned by no-one and that cannot be closed down or censored by anyone. On top of this, services are offered, such as exchanges, but it is easy for users to switch from one service to a competing one, because all actions one takes are recorded in the public ledger, instead of the “closed vault” owned by the service provider. This means it is a lot easier for a customer to change providers for a certain service.

Now imagine that Facebook would work this way. Your data — your profile, your relations, your messages, your privacy settings — are all (safely encrypted) stored in a publicly accessible system and Facebook only offers you their user experience: the ease of use, the relevancy of the ads, the speed with which pages load, that sort of things. In this scenario, you could easily switch to a competitor, without losing any of your old data. Facebook would no longer be the platform; the blockchain would be the platform. And there could be “normal” competition on the platform, instead of winner-takes-all competition for the platform. In other words: a meaningful development of blockchain technology could provide a good (and possibly the only) way to get a grip on those monopolies that are a result from network- and platform effects.

If we will see such a development is a big if. The good news is that there are a multitude of initiatives to develop and add functional layers on top of the (bitcoin-)blockchain stack. Some of it is open source and/or not-for profit, but there are also venture capitalists that understand what is at stake and have even found a business model in it. The not-so-good news is that the foundation, Bitcoin itself, is slow to evolve. Changes and improvements to the code are the result of a long winded and tedious process that at times looks like a democracy, at other times appears to be a consensus-driven effort and every now and then straight up resembles an episode of Game of Thrones. Decentralized systems are not always very efficient.

Simultaneously, banks and other big companies are working on their own “private blockchains”. A private blockchain essentially is a cartel: a closed group of companies sharing information with each other, but not with outsiders. A proven method to defend existing market positions and demoralise newcomers and innovators.

In the meantime, our policy makers are still contemplating whether or not the taxi industry needs to be protected from “challenger” Uber. They’d better focus on investing in an infrastructure that can save the free market from that sort of platform monopolists.

Samen de mogelijkheden verkennen?

In een boeiende workshop verkennen we samen de concrete mogelijkheden voor jouw organisatie. Welk probleem zou je met Blockchain technologie kunnen oplossen en wat levert jou dit op? Welke risico’s zijn hier aan verbonden?


INFORMEER ME OVER WORKSHOPS

Lees verder

Dit is de Echte Waarde van Bitcoin

Door Ronald Mulder | 7 januari 2018

Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat de recente koersontwikkeling van bitcoin alle kenmerken van een bubbel vertoont. Maar dat is niet omdat bitcoin geen “intrinsieke waarde” zou hebben — dat heeft het namelijk wel. De werkelijke waarde van bitcoin is dat het voor het eerst schaarste introduceert in het digitale domein. Hierdoor kunnen veel van de tekortkomingen van het huidige internet, zowel technische als economische, worden verholpen. Bitcoin zou wel eens de gouden standaard kunnen worden van de online economie van overmorgen.

Bitcoin is een bubbel …

Ja, natuurlijk is het een bubbel, die bitcoin-koers. Er zit een hoop lucht in. Dat wil zeggen: er zijn de laatste maanden een hoop speculanten ingestapt die niet of nauwelijks begrijpen waar ze nou eigenlijk hun geld in gestoken hebben. In tegenstelling tot de bitcoin-gelovigen, de zogenaamde hodlers, zitten ze er puur voor de snelle winst. Het is niet moeilijk te voorspellen dat een stagnatie in de koersontwikkeling zal leiden tot winstnemingen, die weer leiden tot een koersdaling, die weer leidt tot meer winstnemingen. Op dat moment zal ook blijken hoe kwetsbaar het bitcoin-netwerk (in brede zin) nog is: exchanges die vrijwel onbereikbaar zijn, stuwmeren van onbevestigde transacties, lange wachttijden. En als de speculanten merken dat het niet meevalt om de bitcoins een beetje vlot weer in euro’s of dollars om te zetten, zal een volgende verkoopgolf volgen. Kortom, het is een kwestie van tijd totdat we een koersval gaan zien van vijftig procent in een dag of twee. Maar hoeveel tijd? En valt de koers dan van €16.000 naar €8.000? Of van €50.000 naar €25.000?

… maar heeft wel degelijk intrinsieke waarde

Wat is de juiste koers van bitcoin? Wat is de echte waarde? Een bedrag in euro’s is niet te geven. Het is wat de gek ervoor geeft, en dat kan morgen nul zijn. Maar ja, dat geldt ook voor schilderijen van Picasso, en toch verwacht niemand dat die binnenkort gratis af te halen zijn. En in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt (en in tegenstelling tot schilderijen van Picasso), heeft bitcoin wel degelijk een intrinsieke waarde. Dus zolang bitcoin niet stuk gaat, is de bodem in ieder geval hoger dan nul. En waarschijnlijk een flink stuk hoger dan nul.

Bekijk deze video: de Blockchain uitgelegd in 5 minuten

Er valt niet te concurreren met gratis …

Om te begrijpen wat de waarde van bitcoin is, is het essentieel om goed te begrijpen wat de grote tekortkoming van het huidige internet is. Die is dat digitale schaarste niet bestaat. Alles wat digitaal is, is moeiteloos, kosteloos en zonder kwaliteitsverlies oneindig te kopiëren. Tien jaar geleden dachten we nog dat dit geweldig was, maar we beginnen nu ook de nadelen te zien. Als het versturen van een e-mail een tiende cent kostte, zou spam niet bestaan. Als een call naar een server een tiende cent kostte, zouden DDOS-aanvallen niet bestaan. Er is een enorm verschil tussen gratis en bijna gratis, zo leerden we van Chris Anderson. Elk flutartikeltje op nu.nl wordt een miljoen keer gelezen, een artikel van een dubbeltje op Blendle hooguit een paar duizend keer. Er valt niet te concurreren met gratis.

… en daardoor is het internet stuk

Dit gegeven is de oorzaak van alle indirecte verdienmodellen uit Silicon Valley, waarin de gebruiker niet de klant, maar de handelswaar is. De werkelijke klant is de adverteerder. Indirect is het zo ook de oorzaak van clickbait, trackers, filter bubbles, fake news, polarisatie en nog veel meer lelijkheid. Want hoe meer we de aandacht van de gebruiker vangen, hoe meer we over hem leren, hoe gerichter we hem aanbiedingen kunnen doen en hoe meer een adverteerder daarvoor wil betalen. Hierin zit een belangrijk zichzelf versterkend effect. Meer data betekent betere algoritmes, betekent passender aanbiedingen voor de gebruiker (zowel advertenties als content), betekent meer gebruikers — en meer geld. Er is inmiddels een indrukwekkende lijst mensen die concluderen dat het internet stuk is: van sir Tim Berners-Lee (de uitvinder van het internet) tot Edward Snowden (privacy- en security-activist) en Ev Williams (oprichter van Blogger, Twitter en Medium). Wat ooit bedoeld was als een emanciperend platform is verworden tot het domein van de rijkste en machtigste bedrijven die de wereld ooit gezien heeft.

 

De doorbraak: digitale schaarste

Wat heeft dit allemaal met bitcoin te maken? Heel veel. Immers: bitcoin is digitaal geld waar geen bank aan te pas komt. Om dat te kunnen zijn heeft bitcoin het zogeheten double spending probleem opgelost: je kunt een bitcoin maar één keer uitgeven. Daarna is het geld van de ontvanger, en kan deze hem uitgeven — wederom slechts één keer. Het mechanisme waarmee bitcoin dit voor elkaar krijgt, noemen we kortheidshalve “blockchain”. Met de blockchain is voor het eerst in de geschiedenis van het internet digitale schaarste ontstaan. De blockchain is een openbaar en onvervalsbaar register dat vastlegt wat op welk moment van wie is.

Nieuwe verdienmodellen mogelijk

De introductie van “schaarste” en “eigendom” in het digitale domein is een doorbraak waarvan het belang nauwelijks overschat kan worden. Het maakt om te beginnen andere (online) verdienmodellen mogelijk. Hiermee wordt druk geëxperimenteerd. Steemit is bijvoorbeeld een sociaal medium met een interne economie en een eigen crypto-munt, de “steem”. Je kunt geld verdienen door stukken te schrijven en stukken van anderen te waarderen of te becommentariëren. Sweetbridge is een blockchain-toepassing voor supply chains met de doelstelling om het kapitaal dat “vastzit” in logistieke ketens weer liquide te maken. Moosty is een van de initiatieven die beogen om in de muziekwereld geld sneller en eerlijker van consument naar producent te laten stromen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet alle projecten zijn even wereldschokkend, en ze zijn ook niet allemaal even kansrijk, maar de overeenkomsten zijn interessant:

  • er wordt gebruik gemaakt van een blockchain (of meerdere) om op elk moment overeenstemming te hebben over de status van het systeem;
  • er wordt gebruik gemaakt van smart contracts om afspraken vast te leggen en betalingen te automatiseren;
  • er wordt gebruik gemaakt van een interne munt (of meerdere) en een incentive-structuur die gewenst gedrag beloont;
  • de externe koers van de interne munt stijgt naarmate het project meer gebruikers trekt en succesvoller wordt. De baten van het succes komen dus bij alle early adopters terecht, en niet (alleen) bij de oprichters en durfinvesteerders.

Zelf verdienen aan data

Digitale schaarste maakt het verder mogelijk om een prijs aan data te hangen. Toen Jaron Lanier een paar jaar geleden schreef dat internetbedrijven ons eigenlijk zouden moeten betalen voor het gebruik van onze data, was er nog geen manier om dat te realiseren. Inmiddels kunnen we ons een internet voorstellen waarin dat wél mogelijk is. Sterker nog, bedrijven als Blockstack werken er al hard aan.
Iets verder weg zullen blockchains het mogelijk maken om digitaal kapitaal liquide te maken. Zoals een goed functionerend kadaster het mogelijk maakt om een hypotheek op een huis te nemen, zo zullen blockchains het mogelijk maken om een vorm van krediet te krijgen op basis van het bewijsbare eigendom van digitale goederen: cryptomunten, websites, datafeeds, code, content, noem maar op.
Dit alles betekent niet alleen een, wat mij betreft zeer wenselijke, herverdeling van wat online wordt verdiend: meer naar programmeurs en anderen die iets creëren, en minder naar hen die alleen geld ter beschikking stellen. Het betekent ook een verbreding van de toegang tot kapitaal en daarmee een enorme stimulans voor (online) ondernemerschap.

Bitcoin als gouden standaard

Jawel, hoor ik u denken, die blockchain-technologie kan best nuttig zijn, maar hoezo is dat een onderbouwing voor de waarde van bitcoin? Is bitcoin niet de Mosaic-browser, de Napster, de MySpace van dit decennium? Een leuke eerste toepassing, die snel overvleugeld zal worden door meer geavanceerde concurrenten?
Dat zou natuurlijk kunnen. Maar op het moment van schrijven zijn alle cryptomunten die in circulatie zijn, samen $600 miljard waard, waarvan ongeveer de helft voor rekening van bitcoin komt. Een belangrijk deel van dit geld is in handen van ontwikkelaars en early adopters, die daarmee niet alleen een groot belang, maar ook de middelen hebben om de software door te ontwikkelen. Er zijn nog serieuze uitdagingen, en het tempo van de besluitvorming is soms frustrerend (bitcoin is geen bedrijf; verbeteringen in de code komen tot stand op basis van consensus). Maar bitcoin is verreweg de grootste en meest betrouwbare blockchain in termen van hashing power en bewezen weerstand tegen aanvallen. Velen zien de bitcoin-blockchain daarom als een soort gouden standaard, de “backbone” waar andere blockchains op kunnen ankeren. Zover is het nog lang niet, maar dat is waar de vaak betwijfelde “intrinsieke waarde” van bitcoin zit.

Er valt niet te concurreren met gratis …

Om te begrijpen wat de waarde van bitcoin is, is het essentieel om goed te begrijpen wat de grote tekortkoming van het huidige internet is. Die is dat digitale schaarste niet bestaat. Alles wat digitaal is, is moeiteloos, kosteloos en zonder kwaliteitsverlies oneindig te kopiëren. Tien jaar geleden dachten we nog dat dit geweldig was, maar we beginnen nu ook de nadelen te zien. Als het versturen van een e-mail een tiende cent kostte, zou spam niet bestaan. Als een call naar een server een tiende cent kostte, zouden DDOS-aanvallen niet bestaan. Er is een enorm verschil tussen gratis en bijna gratis, zo leerden we van Chris Anderson. Elk flutartikeltje op nu.nl wordt een miljoen keer gelezen, een artikel van een dubbeltje op Blendle hooguit een paar duizend keer. Er valt niet te concurreren met gratis.

… en daardoor is het internet stuk

Dit gegeven is de oorzaak van alle indirecte verdienmodellen uit Silicon Valley, waarin de gebruiker niet de klant, maar de handelswaar is. De werkelijke klant is de adverteerder. Indirect is het zo ook de oorzaak van clickbait, trackers, filter bubbles, fake news, polarisatie en nog veel meer lelijkheid. Want hoe meer we de aandacht van de gebruiker vangen, hoe meer we over hem leren, hoe gerichter we hem aanbiedingen kunnen doen en hoe meer een adverteerder daarvoor wil betalen. Hierin zit een belangrijk zichzelf versterkend effect. Meer data betekent betere algoritmes, betekent passender aanbiedingen voor de gebruiker (zowel advertenties als content), betekent meer gebruikers — en meer geld. Er is inmiddels een indrukwekkende lijst mensen die concluderen dat het internet stuk is: van sir Tim Berners-Lee (de uitvinder van het internet) tot Edward Snowden (privacy- en security-activist) en Ev Williams (oprichter van Blogger, Twitter en Medium). Wat ooit bedoeld was als een emanciperend platform is verworden tot het domein van de rijkste en machtigste bedrijven die de wereld ooit gezien heeft.

 

De doorbraak: digitale schaarste

Wat heeft dit allemaal met bitcoin te maken? Heel veel. Immers: bitcoin is digitaal geld waar geen bank aan te pas komt. Om dat te kunnen zijn heeft bitcoin het zogeheten double spending probleem opgelost: je kunt een bitcoin maar één keer uitgeven. Daarna is het geld van de ontvanger, en kan deze hem uitgeven — wederom slechts één keer. Het mechanisme waarmee bitcoin dit voor elkaar krijgt, noemen we kortheidshalve “blockchain”. Met de blockchain is voor het eerst in de geschiedenis van het internet digitale schaarste ontstaan. De blockchain is een openbaar en onvervalsbaar register dat vastlegt wat op welk moment van wie is.

Nieuwe verdienmodellen mogelijk

De introductie van “schaarste” en “eigendom” in het digitale domein is een doorbraak waarvan het belang nauwelijks overschat kan worden. Het maakt om te beginnen andere (online) verdienmodellen mogelijk. Hiermee wordt druk geëxperimenteerd. Steemit is bijvoorbeeld een sociaal medium met een interne economie en een eigen crypto-munt, de “steem”. Je kunt geld verdienen door stukken te schrijven en stukken van anderen te waarderen of te becommentariëren. Sweetbridge is een blockchain-toepassing voor supply chains met de doelstelling om het kapitaal dat “vastzit” in logistieke ketens weer liquide te maken. Moosty is een van de initiatieven die beogen om in de muziekwereld geld sneller en eerlijker van consument naar producent te laten stromen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet alle projecten zijn even wereldschokkend, en ze zijn ook niet allemaal even kansrijk, maar de overeenkomsten zijn interessant:

  • er wordt gebruik gemaakt van een blockchain (of meerdere) om op elk moment overeenstemming te hebben over de status van het systeem;
  • er wordt gebruik gemaakt van smart contracts om afspraken vast te leggen en betalingen te automatiseren;
  • er wordt gebruik gemaakt van een interne munt (of meerdere) en een incentive-structuur die gewenst gedrag beloont;
  • de externe koers van de interne munt stijgt naarmate het project meer gebruikers trekt en succesvoller wordt. De baten van het succes komen dus bij alle early adopters terecht, en niet (alleen) bij de oprichters en durfinvesteerders.

Zelf verdienen aan data

Digitale schaarste maakt het verder mogelijk om een prijs aan data te hangen. Toen Jaron Lanier een paar jaar geleden schreef dat internetbedrijven ons eigenlijk zouden moeten betalen voor het gebruik van onze data, was er nog geen manier om dat te realiseren. Inmiddels kunnen we ons een internet voorstellen waarin dat wél mogelijk is. Sterker nog, bedrijven als Blockstack werken er al hard aan.
Iets verder weg zullen blockchains het mogelijk maken om digitaal kapitaal liquide te maken. Zoals een goed functionerend kadaster het mogelijk maakt om een hypotheek op een huis te nemen, zo zullen blockchains het mogelijk maken om een vorm van krediet te krijgen op basis van het bewijsbare eigendom van digitale goederen: cryptomunten, websites, datafeeds, code, content, noem maar op.
Dit alles betekent niet alleen een, wat mij betreft zeer wenselijke, herverdeling van wat online wordt verdiend: meer naar programmeurs en anderen die iets creëren, en minder naar hen die alleen geld ter beschikking stellen. Het betekent ook een verbreding van de toegang tot kapitaal en daarmee een enorme stimulans voor (online) ondernemerschap.

Bitcoin als gouden standaard

Jawel, hoor ik u denken, die blockchain-technologie kan best nuttig zijn, maar hoezo is dat een onderbouwing voor de waarde van bitcoin? Is bitcoin niet de Mosaic-browser, de Napster, de MySpace van dit decennium? Een leuke eerste toepassing, die snel overvleugeld zal worden door meer geavanceerde concurrenten?
Dat zou natuurlijk kunnen. Maar op het moment van schrijven zijn alle cryptomunten die in circulatie zijn, samen $600 miljard waard, waarvan ongeveer de helft voor rekening van bitcoin komt. Een belangrijk deel van dit geld is in handen van ontwikkelaars en early adopters, die daarmee niet alleen een groot belang, maar ook de middelen hebben om de software door te ontwikkelen. Er zijn nog serieuze uitdagingen, en het tempo van de besluitvorming is soms frustrerend (bitcoin is geen bedrijf; verbeteringen in de code komen tot stand op basis van consensus). Maar bitcoin is verreweg de grootste en meest betrouwbare blockchain in termen van hashing power en bewezen weerstand tegen aanvallen. Velen zien de bitcoin-blockchain daarom als een soort gouden standaard, de “backbone” waar andere blockchains op kunnen ankeren. Zover is het nog lang niet, maar dat is waar de vaak betwijfelde “intrinsieke waarde” van bitcoin zit.

Samen de mogelijkheden verkennen?

In een boeiende workshop verkennen we samen de concrete mogelijkheden voor jouw organisatie. Welk probleem zou je met Blockchain technologie kunnen oplossen en wat levert jou dit op? Welke risico’s zijn hier aan verbonden?


INFORMEER ME OVER WORKSHOPS

Lees verder

De Blockchain uitgelegd [Animatie]

Door Ronald Mulder | 17 december 2017

Bitcoin in vijf minuten: De Blockchain technologie gaat ons (samen)leven drastisch veranderen.

De technologie achter crypto currencies als Bitcoin gaat de rol van de traditionele vertrouwde partijen als banken, accountants, notarissen en overheden in de komende jaren onvermijdelijk en ingrijpend veranderen. De animatie over Bitcoin die vandaag is gelanceerd op http://bitcoinproperly.org is de eerste die specifiek ingaat op de technologie erachter: de Blockchain. In vijf minuten wordt uitgelegd hoe de essentiele functies van de “vertrouwde derde partij”, ook wel “trusted third party” genoemd, via de Blockchain worden geautomatiseerd en wat de implicaties daarvan zijn.

Van Bitcoin hype naar Blockchain revolutie: Een internet van vertrouwen. Met de komst van crypto currencies als Bitcoin kan iedereen ter wereld met elkaar handelen zonder betrokkenheid van traditionele derde partijen zoals banken, notarissen, accountants en overheden. Handel is een fundamentele pijler van de economie en samenleving. Traditionele vertrouwde partijen spelen daarin een cruciale rol. De technologie achter Bitcoin die dit mogelijk maakt, de Blockchain, zorgt ervoor dat de essentiele functies van de “vertrouwde derde partij”, ook wel “trusted third party” genoemd, volledig geautomatiseerd zijn via het internet. Hiermee zijn deze zo vrij beschikbaar, toegankelijk en programmeerbaar als het internet zelf. De animatie, beschikbaar in het Nederlands en Engels, legt uit hoe dat werkt en noemt praktische toepassingen.

Lees ook deze publicatie, over Bitcoin

De implicaties zijn duidelijk: de rol van de traditionele vertrouwde partijen gaat de komende jaren onvermijdelijk en ingrijpend veranderen, met grote gevolgen voor ons dagelijkse leven. De makers van deze animatie nodigen de kijker uit om na te denken en in gesprek te gaan over de fundamentele en radicale innovaties die crypto currencies mogelijk maken. Rutger van Zuidam ecommerce ondernemer en oprichter van IntoBitcoin.com: “Nederland heeft alles in huis om het Europese Silicon Valley van financiële technologie te worden. Nederland kan zich buitengewoon gunstig positioneren ten opzichte van de VS en UK, die op dit moment nog voorop lopen. De technologie achter crypto currencies als Bitcoin spelen een essentiële rol in het verzilveren van deze kansen.

Wij hopen dat deze animatie en uitleg een positieve bijdrage levert in deze ontwikkeling.” Lykle de Vries: ”Bitcoin is niet het nieuwe geld óp internet, maar het nieuwe internet ván geld, bezit en eigenaarschap in alle vormen. Crypto currencies zoals Bitcoin zijn de volgende stap in de emancipatie van alle wereldburgers, en kunnen nieuwe dynamiek geven aan de democratie, samenleving en economie.”

Over de makers

De animatie is een non-profit initiatief van designer Patrick Loonstra (patrickloonstra.nl), ontwerper Sebas van den Brink (sebasvandenbrink.nl) en ondernemers Lykle de Vries (BlockchainRealisten) en Rutger van Zuidam (Senanga.net en IntoBitcoin.com).

Samen de mogelijkheden verkennen?

In een boeiende workshop verkennen we samen de concrete mogelijkheden voor jouw organisatie. Welk probleem zou je met Blockchain technologie kunnen oplossen en wat levert jou dit op? Welke risico’s zijn hier aan verbonden?


INFORMEER ME OVER WORKSHOPS

Lees verder

Blockchain Presentatie Lykle de Vries [Slides]

Door Lykle de Vries | 10 december 2017

Heb je de presentatie van Lykle gemist? Of wil je de sheets nog een keer zien? (meer…)

Lees verder

Deze organisaties hielpen wij met Blockchain Realisme

Blockchain-Realisten-Schiphol
Blockchain-Realisten-Rabobank
Blockchain-Realisten-VanWijnen
Blockchain-Realisten-Postillion
Blockchain-Realisten-Gemeente-Groningen
Blockchain-Realisten-DPA
Blockchain-Realisten-Ministerie-Binnenlandse-Zaken
Blockchain-Realisten-Tweakers
Blockchain-Realisten-Pels-Rijcken
Blockchain-Realisten-RBA